Op glad ijs moeten de schaatsen scherper zijn
In een recente uitspraak van de Accountantskamer krijgt een accountant een flinke berisping voor het doen van twee onjuiste belastingaangiften van zijn broer. Ook de laatste jaarrekening die hij samenstelde voor de BV van zijn broer bevatte fouten. Nu is het uitgangspunt dat een accountant bij een non-assuranceopdracht normaal gesproken niet de informatie hoeft te verifiëren die door de cliënt is aangeleverd. Hij moet echter wel alert zijn op signalen dat de informatie onjuist is. In dit geval speelde onder andere dat de ingediende aangiften resulteerden in hoge terug te ontvangen bedragen. Door hier geen vragen over te stellen, begaf de accountant zich op glad ijs.
De accountant nam de van zijn broer ontvangen bedragen zonder meer over, terwijl er wel degelijk aanwijzingen waren die twijfel bij hem hadden moeten wekken over de juistheid van de opgegeven bedragen. Saillant detail: de aangiften en de jaarrekening van de broer zijn door hem bij de rechter ook nog gebruikt om zijn alimentatieverplichtingen te verlagen. Een dergelijk hoger belang van een derde (hier de ex-echtgenote) vraagt om een alerte houding van de accountant.
Objectiviteit
In dit geval ging de Accountantskamer niet diep in op het beginsel objectiviteit waar een accountant zich aan moet houden. Alhoewel het voor een accountant niet verboden is om diensten te verrichten voor familie, is het wel een risico voor dat objectiviteitsvereiste. Daarnaast heeft hij – als er achteraf iets mis blijkt te zijn – al snel de schijn tegen. De accountant zal daarom bij werkzaamheden voor zijn familie nog een tikje kritischer moeten zijn en op onderdelen een extra vraag moeten stellen. Vaker dan dat hij dat bij andere cliënten zou doen. Kortom, op glad ijs (werk verrichten voor je familie) moeten de schaatsen van de accountant wat scherper zijn!