Vrijstelling identificatie bij eenvoudige IB-aangiften vervallen
Het is misschien wel de vervelendste verandering in de recent aangescherpte Wwft: er is geen vrijstelling meer voor cliënten voor wie eenvoudige IB-aangiften worden verzorgd. Dat is bijvoorbeeld lastig voor partners van cliënten, die heel formeel natuurlijk ook cliënt zijn als de aangiften door het kantoor voor hen gezamenlijk worden opgesteld en ingediend. Je zou als kantoor wel als uitgangspunt kunnen nemen dat deze cliënten een laag Wwft-risicoprofiel hebben of dat de uitvoerende dienst dit heeft. Bij een (zeer) laag risico mag de identificatie wel vereenvoudigd worden uitgevoerd.
Het is nog niet helemaal duidelijk hoe eenvoudig dat dan mag zijn; voorlopig gaan we ervan uit dat het aanleveren van een kopie van een geldig ID-bewijs dan afdoende is. En dat onder andere het identificeren in persoon – en ook het invullen van een uitgebreide checklist Wwft – dan niet nodig is. Wel is het verplicht om het lage risicoprofiel (kort) te onderbouwen, bijvoorbeeld met ‘Cliënt is bekend via partner die bij ons cliënt is, het betreft een eenvoudige IB-aangifte, er is geen PEP (Politically Exposed Person) bij betrokken en er zijn geen overige risico’s gesignaleerd.’ De Wwft staat helaas niet toe om categorieën cliënten zonder meer het risicoprofiel ‘laag’ te geven; dit moet per geval worden getoetst (en toegelicht).
Tip
Voor partners van cliënten lijkt dit sowieso een redelijke handelswijze. Kantoren kunnen overwegen of dit voor andere cliënten met alleen een eenvoudige IB-aangifte wellicht ook acceptabel is. Overigens is er met die cliënten meestal wel minimaal eenmaal per jaar persoonlijk contact (al is het maar aan de balie); een identificatie in persoon is dan ook weer niet zo moeilijk. Kort vaststellen (en vastleggen!) dat er geen PEP bij betrokken is en er ook geen overige risico’s worden gesignaleerd, is in ieder geval wel altijd nodig.