Willen we een partijdige(r) MKB-accountant?
Eind 2016 is de NBA een bredere visiediscussie gestart over het accountantsberoep. Als onderdeel hiervan is de beroepsorganisatie ook aan het peilen hoe haar leden aankijken tegen de toekomst van de MKB-accountant. De meningen ten aanzien van deze vraag blijken nogal uiteen te lopen. Zo wil Novak een adviserende accountant die vooral de cliënt bedient, terwijl vanuit andere hoeken juist een beeld wordt neergezet van een accountant die meerwaarde biedt voor het maatschappelijk verkeer én de cliënt. En de SRA vindt de term MKB-accountant helemaal geen nuttige term.
Vooral de visie van Novak (zie hun manifest over de positie van de MKB -accountant) springt eruit. Novak spreekt over ‘staan aan de kant van de klant’ en het helpen van de cliënt in diens ‘positionering ten opzichte van zijn stakeholders’. Het manifest bevat verder de niet mis te verstane zin: ‘We zijn toegewijd aan maar één doel: het bijstaan van de MKB-ondernemer!’ Dat is een stellingname die niets aan duidelijkheid te wensen overlaat.
De politiek kijkt mee
De discussie is niet helemaal vrijblijvend; vanuit de politiek klinkt de vraag of het accountantsberoep wel een wettelijke bescherming (en bijvoorbeeld apart tuchtrecht) nodig heeft voor het non-assurancedomein. Een positionering als pure (partijdige) adviseur duwt die vraag in een bepaalde richting. Dat wil niet zeggen dat de visie van Novak niet goed is. Een hoogwaardige adviseur met kwaliteitswaarborgen (zoals PE-plicht en collegiale toetsing) die primair voor het belang van zijn of haar cliënt gaat, is ongetwijfeld van grote waarde voor veel MKB-bedrijven. Het verschil van accountants ten opzichte van ambitieuze andere goede adviseurs wordt dan echter wel klein. En misschien wel zo klein, dat het verschil niet meer relevant is.