Hoe wijs je gerichte vrijstellingen aan?
Wil een werkgever gebruikmaken van de gerichte vrijstellingen, dan dienen de vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen te worden aangewezen als eindheffingsloon. In het recent gepubliceerde Handboek Loonheffingen 2020 staat dat de Belastingdienst – als er wordt voldaan aan de voorwaarden en de grensbedragen van de gerichte vrijstellingen – ervan uitgaat dat die vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen zijn aangewezen als eindheffingsloon. Vergoedt, verstrekt of stelt de werkgever meer ter beschikking dan het grensbedrag? In dat geval moet de werkgever de keuze maken of hij dat meerdere aanwijst als eindheffingsloon. Hoe gaat dat in zijn werk?
Commentaar
Aanwijzen kan bijvoorbeeld door de vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen in de administratie op te nemen als eindheffingsloon, dat de werkgever ten laste van de vrije ruimte brengt. Als de werkgever geen keuze maakt – en datgene wat hij meer vergoedt, verstrekt of ter beschikking stelt niet aanwijst als eindheffingsloon, is er sprake van loon van de werknemer. De werkgever moet de keuze uiterlijk maken op het moment van vergoeden, verstrekken of ter beschikking stellen.
Nieuw standpunt
Het standpunt van de Belastingdienst – dat als er wordt voldaan de voorwaarden en de grensbedragen van de gerichte vrijstellingen, de Belastingdienst ervan uitgaat dat die vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen zijn aangewezen als eindheffingsloon – is nieuw. Het kan als een administratieve lastenverlichting worden gezien dat (bijvoorbeeld) de reiskostenvergoeding van € 0,19 per kilometer niet meer hoeft te worden aangewezen. Opmerkelijk is wel dat dit onaangekondigd is gepubliceerd in deze nieuwe editie van het Handboek Loonheffingen.