Rode draad in ontwikkeling UWV: structurele onuitvoerbaarheid
Hoe is het UWV terechtgekomen in de huidige situatie? Wie vanuit historisch perspectief uitkijkt, ziet in één oogopslag hoe de achterstandsproblematiek bij het UWV is ontstaan. Al in het tijdvak 1990-2002 werd duidelijk zichtbaar dat de uitvoering versnipperd was en dat de kritiek op de uitvoeringsorganisatie toenam. Dat had onder meer te maken met het feit dat de uitvoering van werknemersverzekeringen nog ondergebracht was bij meerdere partijen, waaronder het GAK, GUO, Cadans, SFB en USZO. Er waren grote verschillen in kwaliteit, werkwijzen en ICT-systemen. De hoge kosten en inefficiëntie leidden tot hoge druk om te centraliseren. Hoe ontwikkelde dit zich verder?
Onderstaand overzicht toont de ontwikkelingen per tijdvak:
Eindconclusie
Bij alle opvolgende kabinetten sinds 2002 komt hetzelfde patroon terug. De kabinetten hebben het UWV meer taken en complexere wetgeving gegeven, terwijl de uitvoeringscapaciteit niet evenredig werd vergroot. Ook hebben de kabinetten digitalisering als dé oplossing gezien, zonder dat de onderliggende ICT‑structuur daarvoor geschikt was. De bezuinigingen op de uitvoeringscapaciteit worden c.q. werden politiek als relatief pijnloos gezien, omdat ze niet direct zichtbaar zijn voor burgers – totdat het misgaat. Het bovenstaande leidt helaas tot de sombere conclusie dat de huidige situatie al in 1990 is begonnen.
Heb je vragen over werknemersverzekeringen, ziekte of arbeidsongeschiktheid? Neem dan contact op met mr. Joyce B.E. Paashuis via j.paashuis@fiscount.nl.