Werknemer kampt met burn-out; werkgever aansprakelijk?
De werknemer van een wereldwijd opererend bedrijf houdt zich bezig met technische ondersteuning. Dit doet hij al sinds 2000. In de periode 2007-2014 valt hij regelmatig uit, waarna hij per 2015 volledig uitvalt, met een burn-out. Na twee jaar beëindigt werkgever met toestemming van het UWV de arbeidsrelatie wegens langdurige arbeidsongeschiktheid. De werknemer spreekt de werkgever aan voor de door hem geleden schade, onder meer vanwege stelselmatige overbelasting door overschrijding van de werktijden. Zal dit slagen?
De rechter toetst de situatie aan de hand van de Arbeidsomstandighedenwet en de Arbeidstijdenwet. De rechter stelt vast dat de werknemer een contract had voor 40 uur per week. Conform het aan de rechter overgelegde overzicht maakte de werknemer in de periode 2001 tot en met 2006 elke maand overuren, op vier maanden na. De rechter is dus kort en stelt vast dat er sprake is van structureel overwerk en dat de werkdruk onverminderd hoog was. Daar komt bij dat de werknemer heel veel heeft gereisd voor zijn werk, waarbij hij regelmatig kampte met jetlags. Ook werd hij in die jaren leidinggevend. Toch komt onvoldoende vast te staan dat de burn-out werd veroorzaakt door het structurele overwerk in de periode 2001 tot en met 2006. Wellicht spelen er ook zaken in de privésfeer. En juist gelet op de hoge functie van de werknemer, mocht van hem worden verwacht dat hij het zou aankaarten, indien de druk hem te hoog werd. Al met al wijst de rechter de vordering van de werknemer dus af.