Executeurschap aanvaarden of niet?
Als iemand je vraagt om zijn of haar executeur te willen zijn, dan is dat een gebaar van groot vertrouwen. In dat geval ben je al voor het overlijden op de hoogte van deze wens. Maar als je deze rol aanvaardt, is het ook belangrijk om te beseffen dat een executeurbenoeming verplichtingen en verantwoordelijkheden met zich meebrengt. Je bent dan ook niet verplicht om de benoeming te aanvaarden. Ook niet als je dat destijds wel hebt toegezegd aan de erflater. In de tussentijd kunnen er namelijk dingen gebeurd zijn, waardoor je de verantwoordelijkheid niet op je wilt of kunt nemen.
Het is ook voorstelbaar dat je de benoeming tot executeur wel aanvaardt, maar dat er gaandeweg redenen opdoemen om je executeurschap neer te leggen. In dat geval kun je de kantonrechter vragen om je te ontslaan. Als je de executele weigert, dan staat in het testament veelal wat er vervolgens moet gebeuren. Vaak is er een tweede executeur benoemd (opvolgend executeur), of is vermeld dat belanghebbenden aan de rechter kunnen vragen om een executeur te benoemen. Belanghebbenden zijn in dit kader bijvoorbeeld de erfgenamen of de schuldeisers van de erflater. Wanneer de mogelijkheid niet is opgenomen, moeten de erfgenamen verplicht samen de nalatenschap afwikkelen.
Tip
Wil je de executele toch aanvaarden om aan de uitdrukkelijke wens van de erflater te voldoen, maar ben je er niet zeker van of je alle taken zelf goed kunt volbrengen? Schakel dan deskundigen in die je op deelgebieden kunnen bijstaan.