Oeps, we hebben nog een broer – wat nu?
Het komt in de beste families voor; een vader denkt twee kinderen te hebben, maar het blijken er drie te zijn. Er is nog geen sluitend bewijs, maar je ziet het zo al. Vader is inmiddels op leeftijd, vermogend, en wil zijn vermogen zoveel mogelijk nalaten aan zijn twee oudste kinderen. Wat staat hem te doen? De eerste vraag is of hij het derde kind moet erkennen. Dit hoeft niet, maar het scheelt wel een hoop gedoe aan de kist. Als het kind zich meldt, zal immers de bedoelde genetische band moeten worden vastgesteld. Het kind heeft daar alle recht toe en dat onderzoek zal doorgaans dan ook worden toegestaan. Maar welke voorzieningen moet vader nu in zijn testament treffen?
Het hangt er hier natuurlijk van af of zijn echtgenote en kinderen inmiddels op de hoogte zijn van het derde kind. En of vader het kind wil noemen in zijn testament. Zo ja, dan kan vader het kind in zijn testament benoemen. Weliswaar niet als erfgenaam, maar enkel als legataris. Daarbij kan hij het kind een legaat toekennen ter grootte van de legitieme portie, dat opeisbaar wordt na het overlijden van zijn echtgenote. Wil hij het bestaan van het kind verzwijgen, dan zal hij in elk geval zijn erfstelling moeten aanpassen.
Stel, de vader zou in zijn testament zijn echtgenote en kinderen als erfgenaam hebben benoemd, voor gelijke delen. In dat geval erft het derde kind een normaal kindsdeel. Hij zal dan zijn twee oudste kinderen bij naam moeten noemen en al dan niet met zijn echtgenote als enig erfgenaam moeten benoemen. Als het derde kind zich dan meldt, kan dit kind maximaal aanspraak maken op de legitieme portie.
Tip
Als je weet dat dit bij je cliënt speelt, maak dan het bovenstaande inzake de erfstelling (en ook het al dan niet erkennen) bespreekbaar.