Tweetrap; wie betaalt de veerman?
Vader was voor de tweede keer getrouwd. Om zijn kinderen te beschermen, had hij een tweetrap in zijn testament opgenomen. Na zijn overlijden ging zijn vermogen dus naar zijn tweede echtgenote. Na haar overlijden ging dat vermogen, voor zover niet verteerd, naar zijn kinderen. Deze stiefmoeder had zelf ook kinderen en was vanuit zichzelf ook niet onbemiddeld. Toen zij als laatste overleed, moesten zijn en haar kinderen dus samen bepalen wat er onder de tweetrap viel en wat niet. Waar ging de strijd nu om? De stiefmoeder had over het vermogen van vader erfbelasting betaald. Kwam deze erfbelasting nu ten laste van het bezwaard vermogen of van haar eigen vermogen?
In deze situatie zal het ervan afhangen hoe de tweetrapsmaking in vaders testament precies is omschreven. Hoe exacter omschreven, des te beter het is. Als de erfbelasting ten laste van het bezwaard vermogen komt, ontvangen vaders kinderen in zoverre minder en stiefmoeders kinderen meer. Ontbreekt een duidelijke regeling in het testament, dan zouden vaders kinderen kunnen stellen dat de erfbelasting een persoonlijke schuld betreft. Het bezwaard vermogen zou dan intact blijven en de erfbelasting komt dan ten laste van stiefmoeders eigen kinderen.
Verteer
De erfbelasting kan ook worden aangemerkt als verteer. Doorgaans wordt het in tweetrapsmakingen aan de langstlevende wel toegestaan om het bezwaarde vermogen te verteren. Dat verteer komt dan ten laste van de verwachters, in casu vaders kinderen. Veel notarissen volgen deze benadering. Dat werkt dan weer anders uit, als in het testament is vastgelegd dat de bezwaarde bij verteer geacht wordt eerst zijn of haar eigen vermogen te verteren. Ook dat komt voor.
Tip
Wikkel je een nalatenschap af van iemand die bezwaarde was van een eerder ingestelde tweetrapsmaking? Overtuig je dan van de exacte tekst, zodat het juiste bezwaarde vermogen kan worden vastgesteld. Met name bij samengestelde gezinnen kan dit een rol spelen.