Voorvoegingsverlies moeder verrekenbaar met winst nieuw gevoegde dochter
Een holding-bv lijdt in 2010 een verlies van € 90.115 dat bij beschikking wordt vastgesteld. Op 24 december 2015 richt zij een nieuwe dochter-bv op, die direct met haar wordt gevoegd in een fiscale eenheid (FE). De holding-bv verricht holdingactiviteiten en de dochter-bv managementactiviteiten voor deelnemingen van de holding-bv. Laatstgenoemde geeft in haar Vpb-aangifte over 2016 een geconsolideerde winst aan van € 16.420, die bestaat uit een eigen verlies van € 5.654 en een winst van de nieuwe dochter-bv van € 22.074. Vervolgens vermindert zij de geconsolideerde winst met het voorvoegingsverlies uit 2010. De inspecteur corrigeert de verrekening van het voorvoegingsverlies.
De Hoge Raad oordeelt dat het voorvoegingsverlies van de holding-bv verrekenbaar is met de winst van de FE. De inspecteur heeft ten onrechte geweigerd om een nihilaanslag af te geven. De Hoge Raad overweegt hierbij twee wettelijke bepalingen en een bepaling uit het Besluit Fiscale Eenheid 2003 (BFE 2003).
Werkzaamhedentoets
Op grond van artikel 20, lid 4 Wet Vpb moet aan de werkzaamhedentoets worden voldaan om het voorvoegingsverlies van de holding te kunnen verrekenen met de geconsolideerde winst (voorwaarde artikel 15ae, lid 3 Wet Vpb). Deze toets hoeft alleen plaats te vinden op het niveau van de desbetreffende gevoegde bv (i.c. de holding-bv). Daarnaast bepaalt artikel 5, lid 4 van het BFE 2003 dat de winst van een dochter-bv wordt toegerekend aan de holding-bv voor verrekening van voorvoegingsverliezen van de holding-bv. Deze toerekening ziet niet op de aard van de werkzaamheden of de werkzaamhedentoets. Omdat aan alle relevante bepalingen wordt voldaan en aan deze bepalingen ook geen andere uitleg kan worden gegeven, is het voorvoegingsverlies van de holding verrekenbaar met de aan de FE toegerekende winst van de dochter-bv.
Samenstel bepalingen
De Hoge Raad voegt daar aan toe dat de uitkomst van de toepassing van het samenstel deze bepalingen bij een grammaticale uitleg op gespannen voet staat met doel en strekking van een of meer van die bepalingen als zij op zichzelf worden beschouwd. Maar dit rechtvaardigt niet dat aan dit samenstel van bepalingen een andere uitleg wordt gegeven.