Belangrijkste verschillen tussen distributie- en agentuurovereenkomsten
Waarschijnlijk heb je al eens te maken gehad met een agentuur- of distributieovereenkomst. Maar wat zijn nu eigenlijk de belangrijkste verschillen tussen deze twee overeenkomsten? Ten eerste bestaat er voor de distributieovereenkomst geen specifieke wettelijke regeling in het Burgerlijk Wetboek, terwijl de agentuurovereenkomst wél wettelijk is geregeld. Dit betekent dat bij agentuur dwingendrechtelijke bepalingen gelden, terwijl bij distributie meer contractvrijheid bestaat. Een tweede, aanzienlijk verschil betreft de rol en aansprakelijkheid van de tussenpersoon. Hoe zit dat in elkaar?
Bij een agentuurovereenkomst sluit de agent namens jou overeenkomsten met klanten. Een distributeur daarentegen koopt jouw producten in en verkoopt deze vervolgens voor eigen rekening en risico aan de eindklant. Gaat er iets mis met een product zoals de distributeur dit heeft verkocht? Dan zal de eindklant zich in beginsel tot de distributeur wenden. De distributeur dient daarom te beschikken over een eigen klantenservice.
Óf en in hoeverre de distributeur eventuele schade vervolgens op jou kan verhalen, hangt af van het soort schade en de afspraken die hierover contractueel zijn vastgelegd. Bij de inkoop van jouw producten kan de distributeur bijvoorbeeld een volumekorting bedingen, of juist een eigen marge hanteren op de verkoopprijs. Welke prijsstructuur wordt gehanteerd, is volledig afhankelijk van wat partijen onderling bespreken. Zo kun je ook overeenkomen dat wereldwijd één vaste verkoopprijs geldt, of afspraken maken over kortingen, retouren en onverkochte producten.
Wil je meer weten over distributieovereenkomsten? Neem dan contact op met de juristen van Fiscount.