Borgtocht; particulier of zakelijk?
Het stellen van (persoonlijke) zekerheid bij transacties is zeker vandaag de dag niet meer weg te denken. Niet alleen bij het verstrekken van financieringen door banken en geldleningen onderling maar ook bij zakelijke transacties worden steeds vaker zekerheden gesteld. De gevolgen van de meest voorkomende persoonlijke zekerheidsstellingen – borgstelling en hoofdelijke aansprakelijkheid – verschillen van elkaar. Waaruit bestaan deze verschillen? Allereerst is borgtocht een afhankelijk recht; een borg kan zich dan ook als eerste beroepen op dezelfde verweermiddelen als de hoofdschuldenaar.
Een borg kan daarnaast niet worden aangesproken als de hoofdschuldeiser niet tekortgeschoten is in de nakoming. Het is dus een relatief veilige vorm van zekerheidstelling, omdat hij niet zomaar zal kunnen worden aangesproken. Ook bestaan er verschillen in het recht van regres op de (overige) hoofdelijke schuldena(a)r(en). Zodra de borg heeft betaald, heeft hij een regresrecht op de (hoofd)schuldenaar en de eventuele overige schuldenaren. De borg kan deze aanspreken voor het volledige bedrag dat hij heeft betaald.
Hoofdelijke aansprakelijkheid
Bij hoofdelijke aansprakelijkheid is dit anders. In dat geval kan de hoofdelijk aansprakelijke de overige aansprakelijken slechts aanspreken voor het meerdere dat hij verschuldigd was. Dit is in het geval van regres. Hij zal eerst het deel dat hij zelf verschuldigd was in mindering moeten brengen op het door hem betaalde bedrag. Een schuldenaar doet er dus goed aan om zich op het standpunt te stellen dat er sprake is van borgtocht en dat hij niet hoofdelijk aansprakelijk is. Is er sprake van particuliere borg, dan gelden er zelfs nog meer beschermende bepalingen. Voor de schuldeiser, geldverstrekker, geldt het tegenovergestelde. De hoofdelijke aansprakelijkheid biedt hem meer ruimte om zijn vordering te innen. Het voeren van borgtochtverweer kan dan ook een optie zijn om onder de hoofdelijke aansprakelijkheid uit te komen. Het is echter aan te raden om het niet zover te laten komen en de afspraken helder vast te leggen.