Bedrijfswaarderingsconflicten (3): restperiode
Drie DGA’s runnen gezamenlijk een onderneming. Twee DGA’s willen de derde DGA uitkopen. De juridische structuur is niet ongebruikelijk: ieder een holding en de onderneming wordt vervolgens geëxploiteerd in de werkmaatschappij. Beide partijen hebben een waardering gemaakt, maar ze komen er niet uit. Ze lijken zich allen nagenoeg uitsluitend te focussen op de uitkomsten van de waardering en nauwelijks op de input die tot die uitkomsten leidt. Bij het mediationtraject dat ik mag inzetten, volg ik de Harvard-systematiek. Een belangrijk onderdeel van deze systematiek is het objectiveren. Waar lag nu uiteindelijk de opening in deze casus?
Om te beginnen nodig ik partijen uit om gezamenlijk een waardering te maken. Dat gaat redelijk snel, omdat eenieder al veel voorwerk heeft gedaan voor de eigen berekening. De zogenoemde restperiode bij de berekening van degene die uitgekocht zal worden zit de twee uitkopers flink dwars. Deze is levenslang verondersteld en maakt een groot deel uit van de totale waarde. ‘Niet realistisch’ in hun ogen. Partijen besluiten daarom deze periode te begrenzen. Dit heeft een serieuze invloed op de waarde, maar … toch minder dan ze dachten.
Wat er op dat moment echter gebeurde, was dat ‘gevoel en ratio’ voor beide partijen bij elkaar kwamen. Het nieuwe inzicht zorgde namelijk zowel bij de uittredende DGA als bij de uitkopers voor een beter gevoel. Zonder zo’n ‘goed gevoel’ (terecht of niet) komt er nooit een deal tot stand. Zelden heb ik meegemaakt dat er een handtekening volgt als het gevoel niet goed is. Beide partijen hadden dus baat bij het berekenen (objectiveren) van hun gevoel.
Een kwestie laten begeleiden en/of een bedrijfswaardering laten maken? Neem dan contact op met drs. Servaas M.M. Vrijburg, zakelijk mediator en business valuator (s.vrijburg@fiscount.nl).