Word niet per ongeluk een trustkantoor
Onder de Wet toezicht trustkantoren 2018 kwalificeren vijf verschillende vormen van dienstverlening als trustdienst. Daarbij is voor intermediairs het postadrescriterium het belangrijkst: ‘het ter beschikking stellen van het eigen (post)adres aan een vennootschap, in combinatie met het verlenen van ‘bijkomende werkzaamheden’, zoals het voeren van administratie of het verzorgen van belastingaangiften’. Als je toch de administratie van de cliënt moet inboeken, lijkt het logisch om de facturen voor die cliënt maar gelijk naar je eigen kantooradres te laten versturen. Hiermee loop je echter het onplezierige risico dat je wordt aangemerkt als trustkantoor.
Voor het leveren van trustdiensten heb je een vergunning nodig van DNB – en dat zal zelden je bedoeling zijn. Onder meer omdat het leveren van trustdiensten en het geven van belastingadviezen op gespannen voet staan met elkaar. Het is dus zeer ongewenst om je cliënt toe te staan dat zijn leveranciers jouw kantooradres opgeven als postadres. Maar hoe zit het dan met het online boekhoudpakket onder jouw beheer, waar leveranciers van cliënten facturen naartoe kunnen mailen? Dat is een geheel andere situatie, omdat je cliënten daar zelf toegang toe hebben. Of de cliënt nu zelf een online boekhoudpakket heeft waar zijn dienstverlener toegang toe heeft, of andersom, is niet relevant. De cliënt heeft namelijk in beide gevallen nog toegang tot zijn administratie.
Trustwetgeving
De trustwetgeving is bedoeld voor situaties waarin de cliënt de gehele administratie uitbesteedt en zelf geen rol meer heeft in de operationele verwerking van de facturen. Ook zaken zoals betalingen en debiteurenbeheer zullen dan al snel bij het trustkantoor liggen, en dus meestal ook het beheer van minimaal één bankrekening. Hoewel jij als dienstverlener soms ook het gevoel kunt hebben dat je de gehele administratie van je cliënt runt, heb je in de praktijk een uitvoerende taak. Je verricht geen ‘beheersdaden’.