30%-regeling voor Oekraïense vluchtelingen
De Belastingdienst stelt zich op het standpunt dat de 30%-regeling niet toepassing is als een werknemer niet naar Nederland is gekomen om werkzaamheden te verrichten. Een door de oorlog uit Oekraïne gevluchte werknemer die na verloop van tijd werk vindt in Nederland, komt daarom niet in aanmerking voor een gericht vrijgestelde vergoeding van ET-kosten. De vraag is echter of een werknemer uit een ander land is aangeworven. Dat is het geval als de werkgever en werknemer de arbeidsovereenkomst aangaan op een moment waarop de werknemer zijn woonplaats nog buiten Nederland had en niet in Nederland werkzaam was.
Het is in dit kader niet van belang of de werknemer om privéredenen of om zakelijke redenen naar Nederland kwam. Deze zienswijze is inmiddels ook meerdere malen door rechters bevestigd. Recent nog door Rechtbank Noord-Holland in een zaak rond een Oekraïense werknemer.
De Oekraïense werknemer kwalificeert als ‘ingekomen werknemer’ in de zin van de Wet LB, omdat hij op het moment van het sluiten van zijn arbeidsovereenkomst met zijn werkgever niet in Nederland woonde of werkzaam was. Hij had tijdelijk in Nederland verbleven, maar had nog geen duurzame band van persoonlijke aard met Nederland. Daarom kwam hij in aanmerking voor de toepassing van de 30%-regeling. De rechtbank wijst het standpunt van de inspecteur af dat de werknemer om zakelijke redenen naar Nederland moest zijn gekomen. Omdat de werknemer aan alle voorwaarden voldoet voor het toepassen van de 30%-regeling, is het beroep gegrond.