Arbeidsongeschiktheid voor slapende dienstverbanden is anders dan in de WIA
Eén van de voorwaarden voor een slapend dienstverband en compensatie van een transitievergoeding is dat een werknemer ongeschikt is voor zijn eigen (‘bedongen’) arbeid. Daarbij geldt dat de werknemer bij zijn werkgever die arbeid niet binnen 26 weken in aangepaste vorm kan verrichten. Aan die voorwaarde is ook voldaan als de werknemer als gevolg van een arbeidsconflict medische beperkingen heeft (‘situatieve arbeidsongeschiktheid’) én na 104 weken arbeidsongeschiktheid geen WIA-uitkering krijgt, omdat hij of zij elders eigen of passende arbeid kan verrichten. Maar let op: in de WIA wordt arbeidsongeschiktheid anders gedefinieerd dan in het Burgerlijk Wetboek.
In de WIA wordt de mate van arbeidsongeschiktheid bepaald door een vergelijking te maken tussen het oorspronkelijke loon en het loon dat de werknemer kan verdienen in passende functies op de vrije arbeidsmarkt (‘restverdiencapaciteit’). In het Burgerlijk Wetboek gaat het om ongeschiktheid voor arbeid bij de eigen werkgever.
Tip
Deze recente uitspraak van de Rechtbank Midden-Nederland verschaft meer duidelijkheid: ook bij arbeidsongeschiktheid in conflictsituaties kan er sprake zijn van een slapend, inhoudsloos, dienstverband en – zonder WIA-uitkering – kan er sprake zijn van compensatie van een transitievergoeding. Je kunt met deze uitspraak je voordeel doen bij het beoordelen en adviseren in dergelijke situaties.
Dit artikel is geschreven door onze adviseur arbeidsrecht en sociale zekerheid, Ron van Baarlen.