Cao beroepsgoederenvervoer heeft ruime dekking – ondervindt (ook) Deliveroo
In een van de twee Deliveroo-uitspraken werd geoordeeld dat de ‘partnerovereenkomst’ die deze onderneming hanteert, toch kleurt als een arbeidsovereenkomst. Een forse tegenslag voor de platformeconomie. Er wordt zelfstandigheid en vrijheid voor de bezorger gesuggereerd, maar dit blijkt dit in de praktijk toch minder rooskleurig te zijn, omdat Deliveroo een grote invloed uitoefent op de bezorgers. In een andere rechtszaak van (eveneens) de Rechtbank Amsterdam is beslist dat de cao voor het beroepsgoederenvervoer moet worden toegepast. De reden: bij het bezorgen van maaltijden is er sprake van ‘het tegen vergoeding geheel of ten dele verrichten van vervoer anders dan van personen’.
Bij maaltijdbezorging zal niet direct worden gedacht aan beroepsgoederenvervoer, maar de bewoordingen van de cao laten hier geen misverstand over bestaan. Het blijft dus oppassen geblazen bij de uitleg van cao’s.
Commentaar
Om te kunnen vaststellen of een onderneming onder een cao valt, moet worden bepaald of partijen gebonden zijn (dus partij zijn) en of zij onder de werkingssfeer vallen. Uiteraard kan ook binding ontstaan door een algemeenverbindendverklaring (avv) of door een incorporatiebeding in de arbeidsovereenkomst. In een eerdere rechtszaak uit 2018 (FNV/Sandd) is ook gebleken dat de tekst van de cao niet alleen naar gemotoriseerd vervoer verwijst. Dit omdat een zogenoemde en/of-constructie voorkomt in de definitie. Ook vervoer per fiets, scooter of postkarretje kan hieronder vallen. Kortom, de werkingssfeer bepaalt hier dat de bedingen uit de cao voorgaan op individuele arbeidsovereenkomsten.
Richard Lukken, jurist arbeidsrecht