Ben je erfbelasting verschuldigd over bloot eigendom bij beneficiaire aanvaarding?
Lisa is voor de helft erfgenaam van de nalatenschap van haar moeder. Haar vader is de andere erfgenaam. Op basis van het testament van moeder krijgt vader het vruchtgebruik van de gehele nalatenschap. Lisa heeft beneficiair aanvaard en heeft geen aangifte erfbelasting ingediend. De executeur, haar vader, heeft dat voor haar ook niet gedaan. De Belastingdienst legt haar een ambtshalve aanslag op. Maar is het wel terecht dat deze aanslag aan Lisa wordt opgelegd? De ambtshalve aanslag bedraagt € 2.556 en vader moet die volgens het testament betalen. Maar Lisa en haar vader gaan niet zo lekker samen, en dat blijkt ook nu.
Lisa’s vader is niet bereid om de aanslag te betalen. Lisa kán die aanslag niet betalen en gaat in bezwaar en beroep. Zij meent dat de ambtshalve aanslag onterecht is opgelegd, omdat zij niet was uitgenodigd om aangifte te doen, en omdat zij beneficiair aanvaard heeft. Verder stelt zij dat de aanslag een individuele en buitensporige last is.
Geen koppeling met heffing erfbelasting
De rechtbank gaat niet mee in Lisa’s betoog. Ook al was Lisa niet uitgenodigd, toch biedt de wet de ruimte aan de inspecteur om een ambtshalve aanslag op te leggen. Het feit dat Lisa de nalatenschap beneficiair heeft aanvaard, doet niets af aan de verschuldigdheid van erfbelasting over haar verkrijging van de blote eigendom van de nalatenschap. De beneficiaire aanvaarding ziet uitsluitend op de aansprakelijkheid voor schulden van de nalatenschap en niet op de heffing van erfbelasting. Naar het oordeel van de rechtbank heeft Lisa met alles wat zij heeft aangevoerd niet aannemelijk gemaakt dat zij ook in de toekomst feitelijk niets meer zal verkrijgen van de erfenis.
Buitensporige last?
En als laatste: de heffing is ook geen individuele en buitensporige last. Dat Lisa geen inkomen en vermogen heeft om de aanslag te betalen, doet daar niet aan af. Dat vader niet wil betalen, is een kwestie die in een civiele procedure moet worden uitgevochten. Gelukkig krijgt Lisa op een heel klein puntje wel gelijk, waardoor ze nog een kostenvergoeding van de rechtbank krijgt en de griffierechten niet hoeft te betalen.