Herinvesteringsvoornemen niet aannemelijk gemaakt – HIR valt vrij
Een vennootschap is in 2018 eigenaar van een pand waarvan de boekwaarde nihil is. Zij verkoopt dit pand voor € 290.000 en vormt voor dit bedrag een herinvesteringsreserve (HIR). In 2021 wil de vennootschap de HIR laten vrijvallen, omdat de 3-jaarstermijn verstrijkt. De inspecteur stelt echter dat in 2018 geen HIR had mogen worden gevormd en verhoogt de winst in 2018 met € 290.000. Hij stelt namelijk dat de vennootschap op balansdatum geen voornemen tot herinvestering had. De vennootschap stelt – verwijzend naar de uitspraak van de Hoge Raad van 21 oktober 2022 – dat zij dan geen concreet herinvesteringsvoornemen hoeft te hebben. Wie krijgt hier gelijk?
Rechtbank Gelderland oordeelt dat de vennootschap wel degelijk aannemelijk moet maken dat zij in 2018 op balansdatum een herinvesteringsvoornemen had. Zij schiet hierin tekort. Het directiebesluit waarin de opdracht tot het zoeken naar een vervangend pand is vastgelegd, volstaat niet. Er ontbreken namelijk bewijsstukken die dit voornemen ondersteunen. Zo zijn er geen vastleggingen van contacten met makelaars of van biedingen die er namens haar zijn gedaan. De rechtbank acht het bovendien onwaarschijnlijk dat van contacten met derden geen enkele schriftelijke vastlegging in e-mails, agenda of anderszins beschikbaar is.
Hoe zit het ook alweer?
De Hoge Raad oordeelde in 2022 dat het voor de vorming van een HIR niet vereist is dat het herinvesteringsvoornemen in het jaar van de vervreemding van het bedrijfsmiddel kan worden gerealiseerd. Maar het voornemen moet wel gedurende de gehele 3-jaarstermijn aantoonbaar reëel zijn. Als tijdens deze periode redelijkerwijs niet te verwachten is dat de voorgenomen herinvestering zal kunnen plaatsvinden, dan moet de HIR vrijvallen. Om aannemelijk te maken dat een herinvesteringsvoornemen bestaat, is het dan ook verstandig om concrete bewijsstukken te verzamelen, waaruit de ondernomen activiteiten blijken voor het vinden van een vervangende investering.