Mededelingsplicht (IM) en onderzoeksplicht; de due diligence
Zodra partijen het eens zijn geworden over de prijs en de voorwaarden, kunnen de belangrijkste punten worden vastgelegd in een intentieverklaring. Deze intentieverklaring (LOI) omvat doorgaans ook een overzicht van de stappen die zullen volgen, inclusief een tijdschema. Het is vaak op dit punt dat de potentiële koper exclusiviteit vraagt aan de verkoper voor een bepaalde periode, als dit niet al eerder is besproken. Gedurende deze periode zal de potentiële koper een onderzoek (due diligence: DD) willen uitvoeren, zodat onder andere inzicht ontstaat in de financiële, fiscale en juridische positie van het kantoor.
Het doel van het due diligence-onderzoek is natuurlijk om de door de verkoper verstrekte informatie te verifiëren. Hierbij spelen twee belangrijke aspecten een rol: de onderzoeksplicht en de mededelingsplicht (ook wel informatieplicht genoemd). Deze twee aspecten staan vaak op gespannen voet bij kantoorovernames, omdat onvoldoende nakoming van de informatieplicht de verkoper in staat stelt om zich te beroepen op de onderzoeksplicht van de koper. In zulke gevallen klinkt het argument “Dan had je dat maar moeten vragen.” Echter, het omgekeerde geldt ook: als de koper tekortschiet bij het voldoen aan zijn onderzoeksplicht, kan de verkoper een beroep doen op de mededelingsplicht van de koper, met als verweer “Dan had je dat maar moeten vertellen.”